10 Tips Om Te Leren Leven Met Een Postnatale Depressie

Ongeveer één op de tien moeders ontwikkelt een postnatale depressie.

Steun en begrip van familie, vrienden en ook van professionals zoals een dokter kunnen je helpen om hiervan weer te herstellen.

Andere opties zijn psychologische behandelingen zoals cognitieve gedragstherapie of antidepressiva.

In dit artikel gaan we uitgebreid in op de postnatale depressie, bespreken we wat het precies is, wat de oorzaken zijn, wat de symptomen en gevolgen zijn en hoe je van deze depressie kan herstellen.

Wat is een postnatale depressie?

Het krijgen van een baby is een emotionele gebeurtenis in je leven. Het kan zijn dat je je niet direct blij voelt wanneer je net bevallen bent.

Dit kan drie verschillende oorzaken hebben.

Oorzaak 1: De baby blues

Wanneer je last hebt van ‘’de baby blues’’ of kraamtranen betekent dit dat je je emotioneel bent, sneller geïrriteerd kan zijn en gevoelens van angst hebt.

Deze gevoelens komen vaak rond de derde dag na de bevalling tot uiting en sijpelen rond de tiende dag na de bevalling langzaam weg.

Deze gevoelens zijn vrij normaal. Het komt namelijk bij ongeveer 50% tot 70% van de vrouwen voor.

De oorzaak hiervan zijn de hormonen. Deze dalen in de dagen na de bevalling weer naar de normale waarden.

Wanneer je hier last van hebt, hoef je je niet direct zorgen te maken. Het gaat vaak vanzelf wel over. Anders is dit echter wanneer dit gevoel voor een langere periode aanhoudt. Dit kan betekenen dat je een postnatale depressie hebt.

Oorzaak 2: Een postnatale depressie

Een postnatale depressie treedt vaak een aantal maanden nadat een vrouw bevallen is op en wordt ook wel postpartum depressie genoemd. De letterlijke betekenis hiervan is depressie na de geboorte.

Deze depressie kan maandenlang aanhouden. Het is te vergelijken met een klinische depressie.

Veel voorkomende symptomen hiervan zijn:

  • Veranderend slaapritme
  • Vaak verdrietig zijn
  • Heftige stemmingswisselingen
  • Nervositeit
  • Weinig energie hebben
  • Angstig zijn
  • Snel geprikkeld of gespannen zijn

Deze symptomen duren veelal langer dan wanneer je kraamtranen hebt en ook nog eens in een extremere mate. Bij ongeveer 10% tot 15% houdt dit gevoel namelijk een periode van een aantal maanden aan.

Deze klachten treden dus niet direct na de bevalling op, maar juist wanneer je bijvoorbeeld stopt met het geven van borstvoeding of wanneer je zwangerschapsverlof is afgelopen. Vaak is de depressie niet direct te verklaren.

Het is wel belangrijk te vermelden dat er absoluut geen verband bestaat tussen de postnatale depressie en het niet houden of liefhebben van de pasgeboren baby.

In het navolgende van dit artikel wordt dit uitgebreider besproken.

Oorzaak 3: Postnatale psychose

Dit gaat nog een stap verder dan een postnatale depressie en is een ernstige vorm van een geestesziekte en een psychose, waarin je terecht komt na de bevalling.

Vrouwen die dit hebben, krijgen last van waanbeelden en hebben geen juiste voorstelling meer van de werkelijkheid.

Een voorbeeld hiervan is dat moeders denken dat het kind niet van hen is of dat ze het kind iets aan willen doen.

Dit komt bij één op de 1000 vrouwen voor die net bevallen zijn.

Wanneer je dit bij iemand in je omgeving herkent of dit zelf hebt, schakel dan direct professionele hulp in.

Symptomen van een postnatale depressie

In dit artikel wordt echter uitgebreid ingegaan op een postnatale depressie. Van belang is het daarom om de symptomen te bespreken.

De symptomen van een postnatale depressie zijn vergelijkbaar met die van andere depressies. Je voelt je niet blij en kan maar moeilijk genieten. De volgende symptomen kunnen hierop wijzen:

  • Je voelt je lusteloos. Dit betekent dat je nergens van kunt genieten. Je voelt je vlak en hebt geen interesse in jezelf of de baby.
  • Een gebrek aan motivatie om iets te doen of iets te ondernemen.
  • Je bent vaak verdrietig. Dit is niet te verwarren met kraamtranen. Kraamtranen zijn namelijk heel normaal. Echter wanneer je na meer dan een week nog steeds erg emotioneel en verdriet bent, zonder dat je daarvoor een reden hebt, is het belangrijk dit aan te geven.
  • Je hebt last van paniekaanvallen en angsten.
  • Je bent snel prikkelbaar.
  • Ook fysieke ongemakken kunnen opspelen. Het kan zijn dat je meer last hebt van buikpijn of hoofdpijn of misselijkheid.
  • Je hebt een schuldgevoel en denkt dat je niet goed genoeg bent voor de pasgeboren baby.
  • Je kunt je slecht concentreren, je vergeet dingen snel of verliest sneller dan anders je aandacht.
  • Je kunt moeilijker over zaken beslissen.
  • Je hebt weinig eetlust of juist overdreven veel eetlust.
  • Je kunt je maar moeilijk hechten aan de baby of hebt het gevoel dat je de baby wat aan wilt doen. Deze dwanggedachten komen vaak opeens op, terwijl je dit niet meent. Vaak zullen moeders hun pasgeboren baby niets aan willen doen. Het kan wel echter beangstigend zijn deze gedachten te hebben.
  • Je hebt minder energie.
  • Je slaapritme is verstoord.
  • Je hebt het gevoel dat je geen controle meer hebt over je leven en weet al helemaal niet hoe dit ooit weer terug komt.
  • Je bent onzeker. Vrijwel iedere moeder is onzeker na de geboorte van een baby. Bij een postnatale depressie neemt dit echter een extreme vorm aan. Een voorbeeld hiervan is dat je voortdurend twijfelt of alles wat je doet wel goed is voor de baby en je zelfs denkt dat je alles verkeerd doet.

Het mag duidelijk zijn dat je meer verwacht had van de periode net na de bevalling. Je hoeft je echter niet te schamen voor dit gevoel.

Een postnatale depressie komt namelijk bij tien tot twintig procent van de moeders voor. Je hebt zelf bovendien niet de keuze gemaakt op depressief te raken.

Er zijn gelukkig verschillende behandelingsmethoden om te herstellen van de depressie. Om deze methoden te bespreken, gaan we eerst dieper in op de mogelijke oorzaken van een postnatale depressie.

Oorzaken van een postnatale depressie

De exacte oorzaak van een postnatale depressie is niet duidelijk. Het lijkt echter niet te wijten aan verandering van de hormonen.

Iedere moeder heeft kans op het ontwikkelen van een postnatale depressie. De kans dat dit na een bevalling gebeurt, is echter groter.

De belangrijkste oorzaak van een postnatale depressie lijkt een stressvolle gebeurtenis na de bevalling te zijn, zoals complicaties, een ziekte, gevoelens van isolatie of het hebben van zorgen over de pasgeboren baby.

Tevens zijn er een aantal factoren, die de kans op het oplopen van een postnatale depressie kunnen vergroten.

Deze factoren kunnen ingedeeld worden in sociale, biologische en psychische factoren. Deze worden hieronder besproken:

Sociale factoren

Met sociale factoren worden vooral factoren bedoeld, die met de relationele sfeer te maken.

Mensen met relatieproblemen of moeders die een slechte relatie met de vader of ouders hebben, hebben een hogere kans op een postnatale depressie. Ook financiële problemen kunnen hieraan ten grondslag leggen.

Een ander voorbeeld van een sociale factor is wanneer je recentelijk te maken hebt gehad met een heftige gebeurtenis, zoals het overlijden van een naaste of een verhuizing.

Biologische factoren

Deze factoren hebben betrekking op de (biologische) aanleg die je hebt, om een postnatale depressie te ontwikkelen.

Wanneer er in je familie vaker een depressie voorkomt, is de kans dat je zelf een postnatale depressie oploopt ook groter.

Bovendien is de kans op het oplopen van een depressie na de bevalling van een tweede kindje groter.

Andere biologische factoren zijn een verandering van de hormoonhuishouding, een snel- of langzaam werkende schildklier of veranderingen in de bloeddruk, stofwisseling, het immuunsysteem.

Ook moeders met een te kort aan vitaminen en mineralen hebben een verhoogde kans om een postnatale depressie te krijgen.

Vrouwen die tijdens de zwangerschap gezondheidsproblemen hebben gehad, maken ook een grotere kans om een postnatale depressie te ontwikkelen.

Psychische factoren

Psychische factoren hebben betrekking op iemands persoonlijkheid. Moeders die hoge verwachtingen hebben van het moederschap of moeders, die hoge eisen aan zichzelf stellen, hebben een grotere kans om een postnatale depressie op te lopen.

Ook binnenvetters of mensen die slecht nee kunnen zeggen, hebben een grotere kans op een postnatale depressie.

Hetzelfde geldt voor mensen, die in het verleden te kampen hebben gehad met psychische problemen, zoals een depressie, een bipolaire stoornis of schizofrenie.

Zoals aangegeven is de exacte oorzaak van een postnatale depressie niet duidelijk. Dit zijn puur factoren, die de kans op het oplopen van een depressie na de geboorte vergroten.

Hoe krijg je de diagnose?

Na de bevalling controleert een arts of verloskundige altijd of iemand een postnatale depressie opgelopen heeft. Dit gebeurt vaak tijdens een controle. Hierbij kunnen de volgende vragen gesteld worden:

  1. Heb je de afgelopen maand(en) last gehad van een depressie, je down gevoeld of last gehad van een hopeloos gevoel?
  2. Heb je in de afgelopen maand(en) weinig zin gehad om dingen te ondernemen of weinig interesse gehad in jezelf of anderen?

De antwoorden op deze vragen kunnen erop wijzen dat je niet lekker in je vel zit. Vaak worden om die reden ook nog een aantal vragen gesteld om er achter te komen op welk angstniveau je zit:

  1. Ben je de afgelopen maand(en) vaker nerveus geweest of ben je angstiger geweest dan anders?
  2. Heb je de afgelopen maanden veel zorgen gehad en heb je vaak over bepaalde zaken gemaald.

De antwoorden op deze vragen geven de arts of verloskundige een idee van hoe je je op dat moment voelt en of er nog meer vragen gesteld moeten worden.

Het is dan ook belangrijk eerlijk aan te geven hoe je je echt voelt. Je bent absoluut geen slechte moeder of ouder als je een postnatale depressie hebt.

Je moet ook zeker niet denken dat de baby bij je wordt weggehaald, omdat je na de geboorte een depressie opgelopen hebt. Dit is namelijk uiterst zeldzaam.

Het doel van de behandeling is namelijk je zoveel mogelijk bij de baby te houden, zodat je een sterke band met het pasgeboren kind kan ontwikkelen.

Wanneer de dokter of verloskundige vermoedt dat je een postnatale depressie hebt, wordt je direct doorverwezen naar de huisarts, zodat de diagnose direct bevestigd kan worden.

Deze diagnose wordt meestal door de arts gesteld op basis van hetgeen je tegen de huisarts vertelt en wat de deze al over je weet.

Een test is dan ook vaak niet nodig.

Soms kan de huisarts een bloedtest uitvoeren om er zeker van te zijn dat er geen fysieke reden is voor de symptomen van de postnatale depressie, zoals een trage schildklier of bloedarmoede.

Gevolgen van een postnatale depressie

Wanneer je je niet laat behandelen voor een postnatale depressie, kan dit verschillende gevolgen hebben. Om de volgende redenen dien je snel hulp in te roepen:

  • Het krijgen van hulp zorgt ervoor dat je sneller herstelt van de postnatale depressie. Het is niet fijn om je depressief te voelen na de geboorte van een baby. Het is ook echt geen teken van zwakte om aan te geven dat je depressief bent.
  • Als je snel hulp zoekt, helpt dit ook je partner of familie helpen. Wanneer je depressief bent, kan dit namelijk problemen veroorzaken in je relaties met familie, vrienden, op het werk of in het leven algemeen.
  • Hulp zorgt er ook voor dat dit ten goede kan komen van de relatie met de baby. De relatie tussen de moeder en de baby kan verstoord worden door een postnatale depressie. Er kan sprake zijn van minder hechting tussen de moeder en het kind, waardoor het kind zich niet veilig voelt bij zijn of haar moeder. Ook andersom kan dit het geval zijn. Dit kan ook weer gevolgen hebben voor de toekomst. Kinderen met hechtingsproblemen hebben namelijk meer kans om op latere leeftijd gedragsproblemen te krijgen, zoals moeilijk in slaap kunnen komen, hyperactief zijn, moeilijk eten of driftbuien krijgen. Ook een achterstand in taalontwikkeling kan een gevolg zijn.

Om deze redenen is het belangrijk snel hulp in te roepen bij een postnatale depressie. Hieronder worden de verschillende behandelingsmethoden besproken.

De behandeling van een postnatale depressie

Het soort behandeling kan van verschillende factoren afhankelijk zijn:

  • Hoe ernstig is de depressie en welke symptomen heb je?
  • Wat is de impact van de symptomen op het vermogen om te functioneren en goed voor jezelf en de baby te zorgen?
  • Heb je in het verleden al een depressie of psychische problemen gehad? Wat heeft er toen het best gewerkt?
  • Wat is de wachttijd voor één van de behandelingen?
  • Welke voorkeuren qua behandeling heb je zelf?

Het is van belang samen met de arts te bepalen welke behandeling voor jou het beste is. In sommige gevallen kan dit een combinatie van behandelmethoden zijn.

Met de juiste behandeling ben je binnen een aantal maanden hersteld van de depressie. Het is wel belangrijk het gehele traject te doorlopen.

Wanneer je te snel stopt met de behandeling kan dit namelijk leiden tot een terugval. In het navolgende worden de verschillende behandelmethoden besproken.

#1 Steun en advies van naasten

Begrip en steun van familie, vrienden of andere naasten kunnen helpen bij het herstel van een postnatale depressie.

De eerste belangrijke stap is namelijk te accepteren dat je een postnatale depressie hebt en bovendien hulp van anderen te accepteren.

Het is vaak het beste om met goede vrienden en familie te praten en uit te leggen hoe je je voelt, in plaats van al je gevoelens op te kroppen.

Het lucht niet alleen op. Het geeft je ook inzicht in de mate van je problemen. Familie en vrienden kunnen daarnaast goed helpen bij de zorg voor de baby.

Hierdoor heb je zelf wat meer vrije tijd of tijd om even te rusten of dingen voor jezelf te doen. Ook ondersteuning van een sociaal verpleegkundige kan raadzaam zijn.

Wees ook vooral open tegen deze verpleegkundige en vertel wanneer je je depressief voelt. De sociaal verpleegkundige kan je helpen wanneer er sociale of financiële problemen zijn en samen met je naar een oplossing hiervoor zoeken.

Je zult versteld staan van hoeveel mogelijkheden er in een regio zijn om je hierbij te helpen.

Zo bestaan er bijvoorbeeld vaak hulp- of praatgroepen, waarin je je problemen kunt delen en bespreken.

Daarbij wordt ook advies gegeven hoe je het best met de postnatale depressie om kunt gaan en hiervan kunt herstellen.

#2 Antidepressiva

Ook antidepressiva worden vaak voorgeschreven bij een postnatale depressie.

Symptomen zoals een slechte nachtrust, een lage stemming, een slechte concentratie of snel geprikkeld zijn, kunnen door antidepressiva snel worden verholpen.

Dit zorgt er voor dat je beter kan functioneren en je beter voor de pasgeboren baby kan zorgen. Antidepressiva werken echter meestal niet direct.

Het effect van deze medicijnen wordt vaak pas na twee tot vier weken zichtbaar. Een veel voorkomend probleem is dat mensen die antidepressiva gebruiken hier na een week alweer mee stoppen, omdat de effecten niet direct zichtbaar zijn. Het heeft wat tijd nodig.

Volg bovendien goed het advies van de dokter op met betrekking tot de duur van een kuur. Een kuur duurt vaak zes maanden of langer, nadat de symptomen zijn afgenomen.

Wanneer je te snel stopt met antidepressiva heb je de kans dat de depressie sneller terugkeert.

Daarnaast kunnen er kalmeringstabletten voorgeschreven worden om bepaalde symptomen zoals angst, weinig nachtrust en spanning tegen te gaan.

Het voordeel van kalmeringsmiddelen is dat deze wel direct werken en je dus niet een aantal weken hoeft te wachten tot de symptomen verminderen.

#3: Psychologische behandelingen

Een andere behandeling is het inroepen van hulp van een psycholoog of een andere professional. Daarbij kunnen verschillende behandelingen onderscheiden worden.

Cognitieve gedragstherapie

Dit is een combinatie van een cognitieve therapie en een gedragstherapie.

Een cognitieve therapie is gebaseerd op het idee dat bepaalde manieren van denken voor mentale gezondheidsproblemen, zoals een depressie, kunnen zorgen. De therapeut helpt je deze gedachtepatronen te begrijpen en hiermee beter om te leren gaan.

Het doel is je manier van denken te veranderen en deze ideeën te vermijden.

Een cognitieve therapie vindt vaak wekelijks plaats gedurende een aantal maanden. De gedragstherapie heeft als doel nutteloos gedrag te veranderen.

Interpersoonlijke therapie

Deze therapie heeft betrekking op je relaties met familie, vrienden, je partner of andere mensen. Door deze vorm van therapie kom je erachter hoe deze personen in relatie staan tot je depressie.

Welke behandeling de juiste is, kan per persoon verschillen. Hier kom je vanzelf wel achter.

Sommige onderzoeken suggereren dat een combinatie van antidepressiva en een psychologische behandeling beter is dan een afzonderlijke behandeling. Hier is echter geen bewijs voor gevonden.

Het kan voorkomen dat je na een volgende zwangerschap weer een postnatale depressie op kan lopen.

Hoe meer een huisarts tijdens of zelf voor een zwangerschap weet over je medische en sociale geschiedenis, hoe groter de kans is om in dit in de toekomst te voorkomen.

Tijdens of na je zwangerschap kan je al een aantal dingen doen om het risico te verminderen.

Hieronder worden een aantal tips gegeven:

  • Blijf lichamelijk fit en sport regelmatig. Ga bijvoorbeeld met de baby een stukje wandelen. Dit kan al helpen.
  • Volg een evenwichtig en gezond dieet. Dit betekent dat je regelmatig moet blijven eten en drinken.
  • Slaap minimaal zeven tot acht uur per nacht. Wanneer je net ouders bent geworden, kunnen gebroken nachten je opbreken. Het is dus ook van belang goed vooraf met je partner te bespreken wie bijvoorbeeld de voeding op zich neemt ’s nachts. Ook wanneer je zelf borstvoeding geeft, is het belangrijk goed de taken met de partner te verdelen.
  • Maak gebruik van lijstjes en een goede planning om te voorkomen dat je je teveel haast en gefrustreerd raakt als je dingen niet gedaan kan krijgen. Laat je vooral niet opjagen wanneer je net ouders bent geworden. Pieker ook niet teveel over de opvoeding van de baby.
  • Wees open! Praat met goede vrienden, familie of je partner over hoe je je voelt en waarover je je druk maakt.
  • Vergeet ook vooral niet dat iedere vrouw last kan krijgen van een postnatale depressie. Je bent zeker niet de enige. Tien tot twintig procent van de moeders heeft hiermee te maken.
Click Here to Leave a Comment Below 0 comments

Leave a Reply: