10

16 Cruciale Tips Voor Omgaan Met Een Narcistische Moeder

Een narcistische moeder heeft erg veel moeite om zich in te leven in de gevoelens van een ander.

Hierdoor zijn narcistische moeders niet goed in staat om zich te bekommeren om een ander, inclusief hun kind.

Dit kan grote gevolgen hebben voor de ontwikkeling van het kind. Zelfs als volwassene kan een kind van een narcistische ouder er nog moeite mee hebben.

Ben jij opgevoed door een 'aardige' narcistische moeder? Of is jouw narcistische (ex)-partner de moeder van je kind? Lees hier wat de herkenbare signalen zijn en hoe je ermee moet omgaan. 


Doel van dit artikel: je gaat leren wat de belangrijkste kenmerken van een narcistische moeder zijn. Ook ga je leren wat de mogelijke gevolgen zijn voor een kind, en kun je testen in hoeverre jouw moeder (of je ex-partner/de moeder van je kind) narcistisch is.

Zoek je direct professionele hulp waarmee je kunt voorkomen dat je nog langer het slachtoffer bent van een narcistische moeder? Klik dan hier.


Kenmerken van een narcistische moeder

Vraag jij je weleens af ‘ben ik opgevoed door een narcist?’ of is mijn partner een 'narcistische moeder van mijn kinderen?'. Dat is heel goed mogelijk. Geschat wordt dat 6% van de Nederlandse bevolking een narcistische persoonlijkheid heeft. 

De uitwerking van een narcistische moeder op jouw jeugd of die van je kinderen is bijna altijd destructief. Narcisme is een vergaande persoonlijkheidsstoornis. Narcisten zijn niet bewust narcistisch.

Je kunt het zien als een psychische stoornis.Narcisme bestaat in een spectrum, maar narcisten hebben over het algemeen een extreem gevoel van eigenwaarde en baseren hun identiteit op de lof en goedkeuring van anderen.

Je kan een narcistische moeder definiëren als iemand die erg bezitterig is en zich bezighoudt met het beconcurreren van haar kinderen. Ze wilt in alles beter zijn dan haar kinderen en ziet haar kinderen niet als een individu, maar als een verlengde van zichzelf.

Over het algemeen ziet de narcistische moeder de onafhankelijkheid van een kind als een bedreiging, ook de onafhankelijkheid van een volwassen kind.

Daarom dwingt ze haar kinderen om te leven in de schaduw van haarzelf en legt ze het kind onredelijke verwachtingen op. In een narcistische manier van opvoeden wordt het kind zelden geliefd om wie hij of zij is.


Nuance aardige narcistische moeder

Er zijn tal van wetenschappelijk studies uitgevoerd met betrekking tot narcistisch ouderschap en de gevolgen daarvan op kinderen.

Toch is het belangrijk om een onderscheid te maken tussen bepaalde ouder-centristische tendensen en chronisch-narcistische ouders.

Er zijn veel moeders die graag pronken met hun kinderen, omdat ze daadwerkelijk trots (willen) zijn op hun kinderen. Het lijken dan aardige narcistische moeders. 

Ook zijn er ouders die hoge verwachtingen hebben van hun kinderen om ze te pushen meer uit henzelf te halen.

Soms heeft een kind deze stimulans daadwerkelijk nodig. Dit zijn echter geen pathologisch narcistische eigenschappen.

Een narcistische moeder laat haar ware narcistische aard zien wanneer ze bijvoorbeeld haar volwassen kind elke vorm van onafhankelijkheid ontzegt of niet toelaat.

 De kinderen bestaan slechts om de egocentrische behoefte van de narcistische moeder te vervullen.

Er zijn veel ouders die graag pronken met hun kinderen, omdat ze daadwerkelijk trots (willen) zijn op hun kinderen.

Ook zijn er ouders die hoge verwachtingen hebben van hun kinderen om ze te pushen meer uit henzelf te halen. Soms heeft een kind deze stimulans daadwerkelijk nodig.

Dit zijn echter geen pathologisch narcistische eigenschappen.


Het is belangrijk om deze nuance tussen een duivelse narcistisch een een aardige narcistische moeder goed te begrijpen. In dit artikel is een test opgenomen waarmee je dit kunt controleren.

Met behulp van deze test kun je ontdekken of jouw moeder daadwerkelijk narcistisch is.


Hoe weet je of een moeder narcistisch is?

Heb je zelf het vermoeden dat je wellicht een narcistische moeder hebt? Of denk je dat de moeder van je kinderen aan narcisme lijdt?

 De volgende kenmerken van een narcistische moeder kunnen je meer duidelijkheid hierover geven.

Hoewel sommige ouders op een bepaald moment één of meerdere van de volgende kenmerken kunnen hebben, hoeft dit geen teken te zijn dat ze narcistisch zijn.

Narcistische moeders met verborgen narcisme zijn moeilijk te herkennen. Neem dus voorgaande nuance dus eerst in overweging voordat je een oordeel velt.

Een pathologisch narcistische moeder laat doorgaans meerdere van de volgende kenmerken zien, maar zijn zich er niet van bewust (of maken zich er niet druk om) wat het effect hiervan is op het kind of de kinderen.

Je kunt een narcistische moeder herkennen aan (enkele van) de volgende kenmerken:


#1 Gebruikt het kind of leeft voor het kind

Natuurlijk willen veel ouders dat hun kinderen het goed doen in het leven. Dat ze een goede opleiding afronden, een goede baan vinden en gelukkig worden.

De narcistische moeder heeft echter verwachtingen voor haar kind(eren) die aansluiten bij haar eigen zelfzuchtige behoeften en dromen.

Het gaat dus niet om het nastreven van de wensen, emoties en doelen van het kind, maar het kind wordt gezien als een verlengstuk van de persoonlijke wensen van de moeder.

De persoonlijkheid van het kind is hierbij duidelijk ondergeschikt.

“Mijn moeder vond het altijd leuk om mij in schattige jurkjes te kleden, terwijl ik altijd meer een tom-boy was dan een meisje-meisje.

Ik denk dat mijn moeder dacht dat ze complimenten kreeg voor hoe ik eruit zag. Mijn voorkomen weerspiegelde op haar. Het verhoogde haar eigenwaarde.” (Kind narcistische moeder)


#2 Marginalisering

Sommige narcistische moeders voelen zich bedreigd door het potentieel en de kansen op succes van het kind. Dit heeft namelijk een effect op het zelfvertrouwen van de ouder.

De narcistische moeder kan daarom actief haar best doen om het kind emotioneel laag te houden zodat zij (de moeder) superieur blijft.

Voorbeelden van deze vorm van narcisme bij een moeder zijn bijvoorbeeld:

  • Moeilijk doen om niets
  • Onredelijke verwachtingen stellen
  • Onredelijke kritiek uiten
  • Het altijd vergelijken van het kind met anderen
  • Positieve kenmerken en emoties van het kind tenietdoen
  • Afwijzen van succes en prestaties

Een narcistische moeder zal in dit geval op de volgende manieren kunnen reageren:

“Je zult nooit goed genoeg zijn.”

“Het is altijd wat met jou.”

Hiermee probeert de narcistische moeder het zelfvertrouwen van het kind te verlagen.

Hierdoor krijgt de moeder namelijk de mogelijkheid om haar eigen onzekere eigenwaarde te vergroten.

“Ik smeekte mijn moeder of ik mee mocht gaan op de studiereis. Uiteindelijk gaf ze toestemming, nadat ze zei dat het een verspilling van haar geld was.” (Kind van narcistische moeder.)

#3 Superioriteit

Veel narcistische ouders hebben een onredelijk opgeblazen zelfbeeld. Ze hebben een verwaand beeld over wie ze zijn en wat ze doen.

De mensen rondom een narcist worden niet als levende wezens behandeld, maar worden juist gezien als hulpmiddelen (objecten) die kunnen worden gebruikt voor persoonlijk gewin.

Ook de kinderen van een narcistische ouder worden gezien als objecten. 

Dit superioriteitscomplex kan echter ook door de narcistische ouder aan het kind worden aangeleerd. “Wij zijn beter dan hen.”

Dit gevoel van superioriteit is bijna uitsluitend gebaseerd op oppervlakkige, egoïstische en materiële aspecten.

Het gaat totaal voorbij aan menselijke maatstaven, sociaal bewustzijn en sociale kwaliteiten.

De narcistische ouder en het kind met aangeleerd narcisme worden als het ware ‘superieur’ door minder menselijk te zijn.


#4 Oppervlakkigheid

Dit is sterk gerelateerd aan het superieure zelfbeeld.

Narcistische ouders laten graag aan anderen zien hoe ‘speciaal’ ze zijn. Ze genieten van het paraderen tijdens sociale of publieke activiteiten.

Ze laten graag zien hoe superieur ze zijn. Het gaat hierbij om materiële bezittingen, fysieke verschijning, projecten en prestaties, achtergrond, status en goede contacten.

De superioriteit van de narcistische moeder dient natuurlijk te worden weerspiegeld door haar echtgenoot en kinderen.

De narcistische moeder zoekt graag ego-stimulerende aandacht.

Ze is constant bezig met het laten zien en vertellen over hoe geweldig en jaloersmakend het leven van haar en haar gezin is. ‘Kijk naar mij! Ik heb wat jij niet hebt. Iedereen wilt net zo’n leven als ik heb.’

Deze moeder is erg gericht op het uiterlijk en voorkomen. Ze draagt graag dure merkkleding, ziet er buitenshuis altijd verzorgd uit, schept graag op over dure vakanties en praat graag over de “uitzonderlijke” prestaties van haar man en kinderen.

“Wat mijn moeder laat zien aan anderen is heel anders dan hoe ze echt is.” (Kind van narcistische moeder)

#5 Manipulatie

Het doel van een narcistische moeder met manipulatie is het kind te pushen. De moeder wilt graag dat het kind de dingen doet die zij voor ogen heeft.

Het manipuleren is hierbij een middel. Er zijn verschillende soorten manipulatie die een narcistische moeder kan gebruiken.

Denk bijvoorbeeld aan:

  • Schuldgevoel aanpraten – “Ik heb alles voor je gedaan en jij bent ontzettend ondankbaar.”
  • Beschuldigingen – “Het is jouw schuld dat ik niet gelukkig ben.”
  • Beschamen – “Jouw slechte prestaties zijn een schande voor het gezin.”
  • Vergelijken – “Waarom ben je niet zo goed als je broer?”
  • Onredelijke druk uitoefenen – “Jij ZAL je best doen om MIJ trots te maken.”
  • Manipulatieve beloning en straf – “Als je niet de masteropleiding doet die ik voor je in gedachte heb, krijg je geen financiële ondersteuning meer.”
  • Emotionele dwang – “Je bent een goede zoon/dochter wanneer je voldoet aan mijn verwachtingen.”

Een terugkerend onderdeel in de manipulatie van de narcistische moeder of ouder is dat de liefde wordt gegeven onder een voorwaarde.

Dit is het tegenovergestelde van liefde als een natuurlijke uitdrukking van waardering, zoals in een gezonde opvoeding zou moeten terugkomen.

Aan de andere kant wordt het achterhouden van liefde gebruikt als dreigement en straf.

Manipulatie is een veelgebruikt middel die de vraag ‘Ben ik opgevoed door een narcist?’ kan bevestigen.


#6 Inflexibel en snel beledigd

Narcistische ouders kunnen erg inflexibel zijn wat betreft verwachtingen van hun kinderen. Ze hebben het levenspad van hun kinderen in detail vastgesteld in hun hoofd.

Ze kunnen boos worden op het kind wanneer het kind hiervan afwijkt en niet voldoen aan deze buitensporige verwachtingen.

Sommige narcistische moeders zijn ook makkelijk op hun teentjes getrapt. Ze zijn dan geïrriteerd door hun kinderen.

Deze irritatie is gegrond in hun eigen narcisme.

De irritatie kan worden veroorzaakt door een gebrek aan aandacht, het falen in de ogen van de narcistische moeder, de tekortkomingen van het kind of wanneer het kind niet doet wat de narcistische moeder wilt.

Ook kan het kind bijvoorbeeld op het verkeerde moment op de verkeerde plek zijn. De aanleidingen voor irritaties zijn zeer gevarieerd.

De narcistische moeder is lichtgeraakt en snel beledigd in een poging het kind te beheersen. Wanneer het kind niet danst naar de pijpen van de narcistische moeder, reageert de moeder onnodig en disproportioneel negatief.

“Ik haat het wanneer je de boodschappentas op deze manier op het aanrecht zet. Ik heb het je al eerder gezegd dat ik het HAAT!” (Moeder naar kind)

#7 Gebrek aan empathie

Ben ik opgevoed door een narcist?

Een van de meest voorkomende kenmerken van een narcistische vader of moeder is het onvermogen van de ouder om rekening te houden met (de gevoelens van) het kind.

De narcistische ouder ziet de gedachten en gevoelens van het kind niet als belangrijk. Het enige wat er toe doet is wat de ouder denkt, zegt of voelt.

Het resultaat is dat het kind een bepaalde overlevingsstrategie gaat aannemen.

Er kunnen drie overlevingsstrategieën worden onderscheiden:

  • Het kind vecht terug en komt voor zichzelf op.
  • Het kind vlucht en neem afstand van zijn of haar ouder(s).
  • Het kind wordt harder (emotioneel) en nemen een rol aan waarin hij een nieuwe persoonlijkheid aannemen. Hierdoor kan het kind zelf narcistische eigenschappen aannemen/overnemen.

Het terugkomende effect van een narcistische moeder is dat het kind eronder lijdt.

Met name het gebrek aan empathie van de narcistische moeder heeft grote emotionele gevolgen voor het kind in zijn ontwikkeling, maar ook nog wanneer hij een volwassen persoon is.


#8 Afhankelijkheid

De narcistische ouder kan een vergaande vorm van afhankelijkheid creëren van het kind.

Sommige narcistische ouders verwachten dat hun kinderen de rest van hun leven voor hen zullen gaan zorgen. Dit type van afhankelijkheid kan financieel, emotioneel en/of fysiek zijn.

Hier is eigenlijk weinig mis mee. Wanneer het kind zorgt voor zijn of haar ouders, is dit zelfs een bewonderenswaardige eigenschap.

Het verschil is dat een narcistische ouder het kind manipuleert tot het maken van onredelijke opofferingen.

Bij deze opoffering wordt er door de ouder weinig aandacht gegeven aan de prioriteiten en behoeften van het kind. Wederom draait het om de (soms zelfs onredelijke) eisen en behoeften van de narcistische ouder/moeder.

“Mijn moeder van 60 verwacht dat ik haar maandelijks financieel steun. Ze zegt dat ze zonder mij niet kan leven, ondertussen geeft ze haar geld aan onzinnige dingen uit.” (Student met narcistische moeder)

Je kunt deze afhankelijkheid ook omdraaien. Sommige narcistische ouders kunnen hun kind afhankelijk maken van hen.

Bijvoorbeeld door het kind te wijzen op slechte prestaties, onverantwoordelijk gedrag, onvolwassenheid of door verslaving, uitstelgedrag en slechte mentale of fysieke gezondheid bij het kind te stimuleren.

Hierdoor zorgt de narcistische ouder ervoor dat het kind afhankelijk is en blijft van de ouders en het ouderlijk huis.


#9 Bezitterigheid en jaloezie

De narcistische moeder hoop dat het kind voor altijd onder haar invloed blijft. Wanneer er bij het kind tekenen zijn van onafhankelijk gedrag, kan de ouders extreem jaloers reageren.

Bijvoorbeeld wanneer het kind volwassen wordt en beslissingen neemt om onafhankelijk te worden, zoals het huis verlaten, gaan studeren of gaan werken.

Maar ook het maken van vrienden buiten de moeder om of het hebben van eigen prioriteiten. De narcistische moeder kan hier erg negatief op reageren en het zich persoonlijk aantrekken.

“Waarom doe je MIJ dit aan?”

Dit wordt met name op een explosieve manier duidelijk wanneer het kind een partner krijgt. Deze partner kan door de narcistische moeder als een enorme bedreiging worden gezien.

De moeder zal daarom afwijzend reageren, zeer veel kritiek uiten op de partner en zich competitief gaan gedragen ten opzichte van het kind.

Of in andere woorden: de narcistische moeder zal zich ontpoppen als de meest vreselijke schoonmoeder.

Het kan zijn dat in de ogen van de narcistische moeder geen enkele partner goed genoeg is voor haar kind.

“Hoe durft die vrouw mijn zoon van mij weg te nemen. Wie denkt ze wel niet dat ze is?”


De reden hiervoor is dat de narcistische moeder zich primair richt op haar eigen egoïstische interesses. Dit is voor een narcist namelijk interessanter dan het opvoeden van kinderen.

Door zich niet op de opvoeding of de kinderen te richten maar op zichzelf, kan de narcistische moeder zich richten op hetgeen waar ze naar hunkert: waardering van andere ontvangen.

Dit kan in verschillende vormen tot uiting komen, zoals geobsedeerd zijn door een carrière, (uiterlijk) voorkomen, persoonlijke activiteiten en/of hobby’s. Het kind wordt overgelaten aan de vader of aan zichzelf.

“Mijn vrouw is een afwezige moeder. Ze kiest ervoor leuke dingen te doen zonder haar gezin. Ze brengt hierdoor geen tijd door met haar kind. Ze is een extreem egoïstisch persoon.”

Herken jij je moeder in één of meerdere van deze kenmerken? Vraag jij je weleens af ‘Ben ik opgevoed door een narcist?’

Wanneer er zich ernstige familieproblemen voordoen, raad ik je aan om contact op te nemen met professionele instellingen, de huisarts en/of geestelijke gezondheidsinstellingen voor professionele hulp.


Gevolgen van een narcistische moeder

Je kent het gevoel vast wel. Je moeder komt bij je op bezoek. Het eerste wat ze tegen je zegt wanneer ze je ziet is ‘Moest je nou die oubollige trui aandoen? Dat ziet er toch niet uit’.

Vervolgens heb je je best gedaan om een lekkere maaltijd te koken, maar deelt je moeder ongeïnteresseerd mee dat de kip droog is en eet ze de rest van de maaltijd met een lang gezicht op. Vervolgens weet ze een reden te vinden waarom je nog single bent. Ze bekritiseert alles wat je doet.

De gevolgen van het worden opgevoed door een narcistische moeder kunnen vergaand zijn. De emotioneel afwezigheid, het gebrek aan empathie en de continue bekritisering van je moeder eisen zijn tol.

Welke gevolgen kan een narcistische moeder hebben op het leven van een kind? Hier zijn 7 mogelijke gevolgen. Herken jij de gevolgen van een narcistische moeder of (ex)partner  in je eigen leven?


  1. Je wilt graag andere plezieren

Een gebruikelijk kenmerk van een volwassene met een narcistische moeder, is dat hij of zij graag anderen pleziert.

Het kind is verstrikt geraakt in dit patroon toen hij zijn moeder ook altijd probeerde te plezieren.


  1. Laag zelfrespect

Kinderen van een narcistische moeder zijn opgegroeid met het idee dat ze dingen met name fout doen.

Op jonge leeftijd zijn ze namelijk continue gecorrigeerd en kregen ze te horen dat ze de dingen verkeerd deden. Je deed het op de ‘verkeerde manier’, waardoor je narcistische moeder het maar liever zelf deed.

Wanneer dit kind volwassen is, kan het zijn dat hij deze correctie mist.

Bovendien zal hij zich niet op zijn gemak voelen in relaties omdat de moederliefde (die er overigens nooit was) wordt gemist.

Het gaat er niet altijd om dat je moeder je vertelde dat je iets verkeerd deed. Ook zonder verbale opmerkingen kan je moeder duidelijk maken dat je nooit iets goed kon doen, bijvoorbeeld door het maar zelf te doen.

Dit is voor een kind kwetsend, minderwaardig en denigrerend.

De narcistische moeder heeft altijd haar best gedaan om beter te zijn dan iedereen, inclusief beter te zijn dan haar eigen kind.

Ze zal altijd willen winnen. Het kan niet anders dan dat dit een effect heeft op de eigenwaarde van het kind in een later stadium van zijn leven.


  1. Gebrek aan richtingsgevoel

Eigenlijk heeft een kind van een narcistische moeder geen ‘ik’. Je kreeg tijdens je kindertijd namelijk niet de mogelijkheid om jezelf uit te drukken. Je hebt het niet geleerd.

Je gedachten, waarden, normen en dromen van dienden dat van je narcistische moeder te weerspiegelen. Je hebt aangeleerd om jezelf slecht te voelen wanneer je andere gevoelens hebt.

Het kind is daardoor in alles een verlengde van de moeder, waardoor het zichzelf is verloren. Wat wil ik? Wil vind ik mooi? Wat vind ik lekker?


  1. Gebrek aan grenzen

Een kind kan verstrikt raken in het net van zijn narcistische moeder. Daardoor kun je geen idee hebben wie je bent. Er is weinig onderscheid tussen jou en je moeder.

Je kunt je daardoor op latere leeftijd compleet verdwaalt voelen. Je doet alles wat je wordt gevraagd of opgedragen.

Daardoor voel je je ook onzeker over je eigen capaciteiten om een sterke en gezonde liefdes relatie te hebben.


  1. Angst, paniekaanvallen, verslaving of depressie
vrouw met een orustig gevoel

Door de narcistische opvoeding heeft het kind weinig eigenwaarde. Daardoor kan het kind op volwassen leeftijd zich vaak afvragen wat hij met het leven wilt.

Mag ik me zo voelen? Mag ik me zo gedragen?

Deze onzekerheid kan steeds meer stress veroorzaken. Je kunt jezelf niet meer vertrouwen, maar hebt ook moeite om anderen te vertrouwen.

In een relatie kan dit gecompliceerder worden. Een kind van een narcistische moeder kan moeite hebben om zijn behoeften en gevoelens te uiten.

De frustraties kunnen zich opstapelen. Daardoor kan de toevlucht worden gevonden in drank, gokken, drugs, eten, en obsessief gedrag.


  1. Het is moeilijk om een gezonde relatie op te bouwen

Wat is een gezonde relatie? Een kind van een narcist heeft dit nooit geleerd. Het kan zijn dat je geen goed voorbeeld in je leven hebt gehad.

Je kunt bang zijn om verlaten te worden of te worden afgewezen door aan persoon van wie je houdt.

We kunnen hier allemaal bang voor zijn, maar een volwassen kind van een narcist kan hier doodsbang voor zijn. Je kan geloven dat je partner de relatie verbreekt bij alles wat je verkeerd doet.

Bovendien kan een volwassen kind van een narcist zich aangetrokken voelen door personen die emotioneel niet beschikbaar zijn of zeer kritisch zijn naar anderen. Dit komt natuurlijk overeen met de narcistische moeder.

Volwaardige liefde kan bovendien angst en een onwaardig gevoel veroorzaken. Daarentegen moet de partner gelukkig en bevredigd worden. Het kan zijn dat je jezelf hier volledig in voorbijloopt.


  1. Narcistische persoonlijkheidsstoornis

De makkelijkste optie voor een kind van een narcist is om dezelfde kenmerken over te nemen. Dit is een verdedigingsmechanisme. Een overlevingsstrategie.

Het kind zal de narcistische ouder nadoen en narcistisch gedrag vertonen naar anderen. Dit kan het leven van het kind, maar ook zijn gelukniveau in de rest van zijn leven ernstig negatief beïnvloeden.

Dit kan zich zelfs ontwikkelen tot extreem narcisme, waarin mensen andere manipuleren om te krijgen wat ze willen.

Dit kan ten koste gaan van alles en iedereen. Ze zoeken naar goedkeuring en zijn afhankelijk van zichzelf speciaal voelen.


Narcistische moeder? Doe deze test:

Wil jij graag weten of je bent opgevoed door een narcistische moeder of heb je het idee dat de moeder van je kinderen narcistisch is?

De volgende test kan je helpen om dit te herkennen. De test bestaat uit 33 vragen.

De bedoeling is dat je de vragen aanstreept die van toepassing zijn op de relatie tussen jou en je moeder.

Hoe vaker je jullie relatie herkend in deze vragen, hoe groter de kans dat je een narcistische moeder hebt.

Lees deze vragen door en streep eerlijk de vragen aan die passen bij de relatie tussen jou en je moeder. Op deze manier zal je een betrouwbaar resultaat krijgen.

  1. Wilt je moeder je keuzes beheersen?
  2. Wisselt je moeder egoïstisch gedrag af met depressiviteit?
  3. Vond je dat je als kind moest zorgen voor de emotionele behoeften van je moeder?
  4. Voel je je gemanipuleerd in de aanwezigheid van je moeder?
  5. Voel je je door je moeder gewaardeerd voor wat je doet in plaats van dat ze waardeert wie je bent?
  6. Gedraagt je moeder zich als een slachtoffer?
  7. Doe je je anders voor dan dat je je voelt, als gevolg van de beïnvloeding van je moeder?
  8. Concurreert je moeder met jou?
  9. Wilt je moeder dat de dingen altijd op haar manier gaan?
  10. Voel je je nutteloos in het bijzijn van je moeder?
  11. Heeft je moeder je vaak beschaamd?
  12. Heb je het gevoel dat je moeder jou echt kent?
  13. Denkt je moeder dat de wereld om haar heen draait?
  14. Vind je het moeilijk om ​​gescheiden van je moeder te zijn?
  15. Vind je je moeder nep?
  16. Wanneer je je problemen met je moeder bespreekt, leidt ze dan de discussie af door over zichzelf te gaan praten?
  17. Wanneer je je gevoelens met je moeder bespreekt, probeert ze dan het gevoel te overtreffen met het haar gevoelens?
  18. Heb je het gevoel dat je een slaaf van je moeder bent?
  19. Voel je dat je de oorzaak bent/was voor de kwalen of ziekten van je moeder (hoofdpijn, stress, ziekte)?
  20. Moest je als kind zorgen voor de fysieke behoeften van je moeder?
  21. Voel je je niet geaccepteerd door je moeder?
  22. Heb je het gevoel dat je moeder erg kritisch is/was over wie je bent en wat je doet?
  23. Is je moeder weleens jaloers op je?
  24. Ontbreekt het bij moeder aan empathie voor je gevoelens?
  25. Ondersteunt je moeder de dingen die je doet alleen maar als een "goede moeder"?
  26. Heb je altijd een gebrek aan emotionele verbondenheid met je moeder ervaren?
  27. Heb je jezelf consequent afgevraagd of je moeder van je houdt?
  28. Doet je moeder alleen maar dingen voor je wanneer anderen het kunnen zien?
  29. Als er iets in je leven gebeurt (ongeluk, ziekte, scheiding), reageert je moeder dan met hoe het haar zal beïnvloeden in plaats van zich af te vragen hoe jij je voelt?
  30. Is je moeder zich erg bewust van wat anderen denken (buren, vrienden, familie, collega's)?
  31. Ontkent je moeder haar eigen gevoelens?
  32. Geeft je moeder de schuld aan jou of anderen in plaats van de verantwoordelijkheid te nemen voor haar eigen gevoelens of daden?
  33. Is je moeder snel beledigd en blijft ze lange tijd met een wrok rondlopen zonder het probleem op te lossen?

In hoeveel vragen herken jij (de relatie tussen jou en) je moeder? Hoe meer vragen je hebt aangestreept, hoe groter de kans dat je moeder narcistisch is.

Je kunt ervoor kiezen om in therapie te gaan om te kunnen omgaan met de narcistische beïnvloeding in je opvoeding.

Sommigen zeggen dat het goed is om te breken met je moeder, omdat dit de enige manier is om echt los te breken van de narcistische beïnvloeding door je moeder.

Het is deze beïnvloeding die jouw leven, maar met name de relaties met andere personen, sterk negatief beïnvloedt.


De Macht Doorbreken Van Een Narcistische Moeder

Ben je opgevoed door een narcist? Of heb je sterk het idee dat de moeder van je kinderen narcistisch is? Je bent niet alleen. Je bent niet de enige, noch de eerste persoon die het slachtoffer is geworden van een narcistische moeder. Je betaalt een hoge prijs voor in een relatie te blijven met een narcist.

Er is ook een tussenweg, namelijk een krachtige methode die je helpt om de huidige situatie en je emoties de baas te blijven en door te kunnen gaan met je leven. Ook als je moeder op dit moment de macht heeft of als er kinderen in het spel zijn. 

Wil je het nog een stap verder nemen met de hulp van een professional? 

En als jij meer wil leren over hoe narcistische moeders precies te werk gaan, ga dan een stapje verder met de hulp van een professional. Klik hier en ontdek wat mijn narcistisch misbruik herstelprogramma voor jou kan betekenen. 

Je krijgt een schat aan informatie en de beste tips en technieken om zelfs met de ergste gevallen van narcisme om te gaan. Ik raad je aan om hierin echt aan jezelf te denken. Het is namelijk jouw zoektocht naar geluk in het leven (en die van je kinderen).


Kind zijn van een narcistische moeder

Er zijn kinderen van narcistische ouders die ervoor kiezen om zichzelf los te breken van hun narcistische ouder.

Ze raden anderen aan dit ook te doen. Dit is namelijk een manier om de negatieve, narcistische beïnvloeding te doorbreken.

Het is een effectieve manier om uit deze negatieve spiraal te komen. Het slachtoffer is namelijk het kind.

Herken jij jezelf hierin? Herken jij jezelf in de effecten die een narcistische ouder op zijn/haar kind kan hebben?

Het realiseren en accepteren dat je een narcistische ouder hebt, is een lange en intens pijnlijke weg.

Als kind blijf je namelijk hunkeren naar de liefde en goedkeuring van je narcistische ouder. Deze zal je echter niet krijgen. Deze hunkering is daardoor onredelijk.

Daarom kan een oppervlakkig contact of geen contact met de narcistische ouder een gezonde, effectieve en bevrijdende keuze zijn. Maar het is geen makkelijke keuze.

Wat hierin belangrijk is, is dat jij je als kind assertief opstelt. Je moet je grenzen leren stellen.

Juist wanneer de ouder zich ongepast, controlerend, manipulatief, beledigend of invasief opstelt.

Je ouder leidt aan een psychologische persoonlijkheidsstoornis. Zelfs met een goede wil zal dit niet veranderen.

Het is zaak om hiermee om te leren gaan of anders bewust afstand te nemen en te breken met je narcistische ouder. Een relatie met een narcist is namelijk ongelooflijk moeilijk.

Ze hebben weinig tot geen empathie en hebben vooral oog voor hun eigen behoeften. Vaak erkennen ze de narcistische eigenschappen niet bij zichzelf, maar wijzen ze juist naar anderen.

Het is moeilijk, maar ontzettend belangrijk om als volwassene uit de schaduw van je narcistische moeder te stappen.


5 Tips voor het omgaan met een narcistische moeder

Heb je de ontmasker de narcist test gedaan? En wil je alvast wat simpele tips om te leren omgaan met een narcistische moeder of narcistische (ex)-partner? Lees de volgende 5 tips dan goed door. 


Tip 1: Stel je eigen gezondheid en welzijn voorop

Toen je opgroeide, probeerde je waarschijnlijk je moeder te plezieren. Hierdoor heb je geleerd om je eigen behoeften en verlangens weg te schuiven.

Nu je ouder bent is het goed om je te realiseren dat je nu aan jezelf mag denken en jezelf op de eerste plaats mag zetten.

Het is erg belangrijk om grenzen te stellen.


Tip 2: Leer grenzen stellen

Om echt jezelf los te wrikken van je narcistische moeder, uit haar schaduw te komen en je eigen identiteit te ontdekken, zal je moeten leren om jezelf los te maken.

Dit betekent in essentie dat je niet reageert op hetgeen wat de narcist zegt of doet. Het is goed om hiervoor gezonde grenzen op te stellen.

Bijvoorbeeld het beperken van het contact door korte telefoongesprekken te voeren en korte e-mails te sturen.

Het is hierbij belangrijk dat je lichte onderwerpen bespreekt, dus geen emotionele onderwerpen of problemen.

Je zult je afvragen wat een narcist doet als je haar negeert, blijf te allen tijde kalm.

Als deze strategie niet helpt of de narcistische moeder je voortdurend blijft lastigvallen, is het waarschijnlijk goed om te overwegen (tijdelijk) het contact helemaal te verbreken.

Dit is een zeer moeilijke beslissing. Het proces tot deze beslissing kan een tijdje in beslag nemen.


Tip 3: Stel duidelijke grenzen

Het confronteren van je narcistische moeder met haar gedrag, zal waarschijnlijk niet in goede aarde vallen.

Narcisten kunnen namelijk zeer slecht tegen kritiek. Dit kan de situatie zelfs verergeren.

De narcist ziet zichzelf namelijk niet als verantwoordelijk. Daar komt bij kijken dat narcisme een psychologische stoornis is.

Deze verdwijnt niet met confrontatie. Het ontbreken van empathie zal blijven en kan jou nog meer teleurstelling geven.

Toch moet je communiceren naar je moeder dat je behoefte hebt aan ruimte. Het is goed dit specifiek te vermelden in een telefoongesprek of e-mail. Communiceer dat je dit doet voor je eigen welzijn en voor persoonlijke groei.

Maar communiceer dit zonder je moeder te beschuldigen. Blijf vervolgens vasthouden aan je keuze.

Ga in deze periode aan jezelf werken. Dit zal de best mogelijke beslissing zijn voor je persoonlijke ontwikkeling.


Tip 4: Accepteer dat je moeder het er niet mee eens is

Houd er rekening mee dat de kans groot is dat de breuk tussen jou en je moeder een tijdje zal aanhouden.

Narcisten zien andere personen, waaronder hun kinderen, als een verlengstuk van zichzelf en dus niet als een individue met hun eigen behoeften.

Houd er dus ook rekening mee dat er een schuldgevoel bij jou kan ontstaan.

Houd daarom vol. Wees assertief en blijf je grenzen stellen wanneer je moeder deze overschrijdt.

Kom ook niet terug op deze grenzen wanneer je ze hebt gesteld.

Geef niet toe aan de manipulatieve acties van je moeder. Je hebt recht om voet bij stuk te houden en je moet leren om je eigen gevoelens te bevestigen en na te leven.


Tip 5: Geef niet jezelf de schuld van de breuk

Kinderen van narcisten hebben tijdens hun opvoeding aangeleerd om zichzelf als fout te zien.

Hun narcistische ouder manipuleerden hen namelijk om deze reactie te verkrijgen. Narcistische ouders zijn ontzettend goed in een schuldgevoel aanpraten.

Nu je volwassen bent, is het erg belangrijk om jezelf niet meer de schuld te geven, maar dat je beseft dat het gedrag van je narcistische moeder niet meer door de beugel kan.

Door dit narcistische gedrag ben jij gedwongen om nu een stapje terug te doen.

Wanneer jij deze omdraai niet maakt en de oorzaak van de pijn niet erkend, ben je als volwassen persoon zelf verantwoordelijk voor de pijn die jou wordt aangedaan.

Het zal een moeilijk proces worden om om te gaan met een narcistische moeder of vader. Zoek hulp wanneer je dit nodig hebt. Zoek op internet en/of schakel professionele therapie in.

Werk aan jezelf om de narcistische opvoeding achter je te kunnen laten.

Vera
 

Vera is sociaal pedagogisch hulpverlener en persoonlijk begeleider specifieke doelgroepen. Ze is expert op het gebied van zelfvertrouwen en narcisme. Met haar deskundigheid heeft ze al duizenden vrouwen én mannen geholpen om te herstellen van narcistisch misbruik. Vera is zelfstandig auteur en schrijft op Vitaal Gezond artikelen over mens, (sociale) relaties en gezondheid.

  • Yvonne Eitze schreef:

    Ik heb gebroken met mijn ‘moeder’. Ze heeft mij lichamelijk en geestelijk mishandeld. Ik ben nu 49 jaar heb mijn eigen gezin, en doe alles anders dan zij.
    Nooit zal ik haar kopieeren.
    Als gevolg van haar opvoeding heb ik al 43 jaar OCD.
    Gebruik nu 23 jaar anti-depressivia. Daar baal ik vreselijk van. Stoppen is geen optie. Heb ik meerdere malen geprobeerd. Ik ben zo bang mijn man of kinderen kwijt te raken. Haar schuld, nog steeds.

  • Elise Rijdes van Soest schreef:

    Een andere mogelijke reactie van een narcistische moeder op je partnerkeuze, is gaan flirten met jouw vriend.

    En wat ik me nog kan herinneren van toen ik 16 was, was dat mijn moeder me vroeg waarom ik haar nooit eens knuffelen wilde en haar geen zoen wilde geven (glashelder achteraf).

    Ik heb haar als tiener weleens gevraagd: waarom kun je nou nooit eens blij zijn voor me (…met wat ik beleefde of gedaan had) en het antwoord was: als het niet goed genoeg is, ben ik er toch niet blij mee…

    Nog een kenmerk van een narcistische moeder is dat anderen nogal tegen haar opkijken. Veel mensen die mijn moeder ook kenden hebben dan ook geen idee waar ik het over heb, en enig begrip op dat gebied is dus uitgesloten…

    Ik had op de test op 29 van de 33 vragen ja, op vraag 27 nee (ik wist diep in mijn hart zeker dat dat niet het geval was) en op 2 een alternatieve reactie…

    Het goede nieuws is dat ik nu mezelf aan het renoveren ben, mijn onderbewuste besteed veel tijd aan het defragmenteren en een plaats geven aan alle ellende in dromen en het zal zijn tijd wel nodig hebben, maar het komt op den duur in orde.

  • Didi schreef:

    Veel goeie dingen en handzame tips gelezen. Onthoudt 1 ding: jij bent uniek en dus kan voor jou nét even iets anders gelden. Samenvattend echter geldt inderdaad dat geen tot weinig contact de enige gezonde oplossing is. Je loopt immers ook niet steeds een kennel in met een vals geworden hond om je keer na keer te laten bijten.

    Ik zelf heb werkelijk elke mogelijkheid geprobeerd, vanuit liefde, nadat ik mij jaren lang los had gemaakt van mijn moeder. Steeds opnieuw pijn, hoe klein ik het contact ook probeerde te maken. Alleen nog een belletje of een kaart.

    De omgeving ziet niet hoe vilein, manipulatief en leugenachtig mijn moeder is. En dus moet ik accepteren dat ik mijn hele familie feitelijk kwijt ben. Dat vind ik een pijnlijke weg. Losmaken van een ouder, zeker wanneer je dat in liefde wilt doen, is een erg zwaar proces. Ik ben het aangegaan uit pure overleving en liefde voor mijzelf.

    Omgaan met een narcist vind ik geen optie. Assertief zijn heeft eigenlijk geen zin anders dan dat het jezelf tijdelijk een goed gevoel kan geven. En ja, je moet het inderdaad wel leren, voor je toekomstige leven. Maar een narcist doet er niets mee behalve nóg gewiekster worden. Verdrietig. Want wie maakt zich nu los van zijn ouders? Soms is er geen andere weg. Ik zal blij zijn als ook het laatste restje boosheid en verdriet losgelaten zijn.

    Mijn moeder is het grote slachtoffer, de eeuwige klager, de focus ligt alleen op haar maar ze kan heel goed toneelspelen. Ze is een pathologisch leugenaar en haar omgeving stinkt er merendeels in. Mijn broers weigeren dit te zien maar waren dan ook niet haar slachtoffer hoewel ze in ander opzicht ook slachtoffer zijn. Die twijfelachtige eer was aan mij. Zij zien niet hoe onze moeder mij vernedert en neerhaalt van kinds af aan. Hoe klein en onherkenbaar dit is. Haar psychologische spelletjes. Hoe jaloers ze is. Ze heeft mij bijna kapot gemaakt en ik ben blij eindelijk haar te laten voor wat ze is. Een treurig mens die het in dit leven niet meer gaat leren en niet te helpen is.

    • Ann schreef:

      Je tijdelijk of geheel losmaken van je narcistische ouder(s) kan helend zijn, om jezelf te kunnen vinden. Dit is mij ook gebeurd. Neemt niet weg dat het erg zwaar was, ik mijn identiteit kwijt was, eigenlijk geen eigen identiteit op had kunnen bouwen. Pas nadat ik mezelf gevonden had, wist wie ik zelf was, was ik weer in staat het contact aan te gaan. Oppervlakkig contact, dat wel. Maar op een bepaalde manier toch helend, door de bevestiging van de werkelijkheid, van mijn eigen waarneming. Familie en vrienden zullen het niet doorzien, niet willen begrijpen. De waarheid zegt namelijk ook iets over hun eigen rol. De waarheid kan schuldgevoel bij anderen oproepen en is daarom niet acceptabel. Hou vooral vast aan je eigen waarheid. Dat is de enige zuivere waarheid die er is. Pas als je dat echt beseft en gelooft kun je verwerken wat er gebeurd is. In feite kun je er dan boven staan en kun je van jezelf gaan houden en in jezelf gaan geloven.

    • Daya schreef:

      Zeer herkenbaar Didi, ze vallen uiteindelijk ooit toch wel door de mand.. en 1 kind is de golden child (Mn broertje) en de ander het zwArte schaap(ik)…
      mijn zusjes zien goddank ook in hoe zij werkelijk is, dit pas na hun 30ste.
      Alleen voor mij is het toch nog heftiger als voor hun door wat mij in het verleden al is aangedaan. Ik denk dat dit zeer traumatisch voor mij is geweest.
      Mijn moeder denkt dat ze het contact nu met Mn zusjes kan herstellen en ik ben zoals altijd weer de boeman. Wordt zwart gemaakt achter mijn rug om, en het is totaal niet de realiteit van wat er werkelijk speelt.
      Het pijnlijk als je van mensen hoort hoe ze praat over mij en het slachtoffertje uithangt. Daar wordt je alsnog boos en verdrietig van.. ook al wil ik het niet zijn.
      Goddank ben ik niet de enige meer die het nu ziet, dus time Will tell And lurn.
      Alleen jammer dat t zo lang moet duren voordat het iemand opvalt.

      Ik wou dat ik een knopje had en alles van of over mijn moeder kon deleten. 😉

  • Silboo schreef:

    Ik ben een enig kind, mijn lieve vader is vorige week dinsdag overleden.😭 en nu staat de boze koningin er alleen voor.

    Ik ben 50 en heb pas echt door dat mijn moeder een narcist is nu zo een 2 en half jaar.
    Ik bleef er komen omdat mijn lieve vader nog leefde.

    Ik heb haar samen met mijn lieve man ook nog verhuist en ze zit de hele dag op haar troon te zeuren en te mekkeren, uiteraard. Niks is goed, geen bedankje niets, vernedering an publique en een lach, en als het personeel van het tehuis binnen loopt begint ze opeens spontaan te huilen zogenaamd om mijn pa….pfff… alles slaat ze in de wind, niks is goed of het deugt niet, ik vond een kadootje in haar kast die ze gekregen had van ons, ingepakt en met kaartje er nog aan…..

    Verdraait gehele verhalen, geeft antwoorden die nergens op slaan…

    Mijn pa heeft ook een herseninfarct gekregen en daar praatte we wel eens over. Ik vergeet nooit wat ze toen zei:
    En ik dan? Ik heb wel COPD!!🤮

    Medogenloos is ze

  • Lou schreef:

    Deze situatie is zeer herkenbaar.
    Enkel van mijn siblings hebben dit gedrag overgenomen , zetten dit dus ook verderna overlijden van ouders.
    Bij het overlijden van mijn ouders werd ik volledig buiten spel gezet .
    Inboedel werd buiten mij om verdeeld , Advocaten werden aangesteld om de erfenis te beeinvloeden enz enz .
    Sloten op ouderlijk huis werden verandert, aanklachten werden tegen me ingediend. Gelukkig was ik op deze data aantoonbaar in het buitenland.
    Na meer dan jaren geen contact te hebben trachten zij nog steeds met benaderen van kinderen ,vrienden en dergelijke.
    Dit is na verloop van jaren wel aan het minderen.
    Het is onvoorstelbaar hoever zij gaan .
    Echt waar ; Een van hen heeft via slinkse weg een immo pand van mijn ouders te pakken gekregen. Ik heb geprotesteerd , zonder succes natuurlijk.
    Hierna is deze het pand beginnen te verbouwen.
    Na 3 jaar is hij echter niet ùeer geinteresseerd.Door me volledig afzijdig te houden vervloog de zin om de verbouwing verder te zetten.Hij is een manipulatiemiddel kwijt, het gebouw heeft zijn doel verloren.!!
    Dus een manier : volledig alle contact verbreken en vrienden die echt discreet zijn.
    Erg dat dit moet komen na ik de zestig gepasseerd ben.
    Ik ben men leven nu pas aan het opbouwen.(na jarenlange psychiatrie + een hoop sessies.
    Beter laat dan nooit .
    Gelukkig heb ik geen gekke dingen gedaan .

  • Snuf schreef:

    Ik ben helemaal in shock….
    ik kan gewoon niet geloven wat hier staat… en toch weet ik dat het klopt. Al doe ik er alles aan om het te weerleggen. Om haar schoon te pleiten van alle blaam. Het is toch allemaal mijn schuld…. als ik anders was was ik miss om van te houden.

    Ik stroom over van herinneringen, verdriet, shock, opluchting… maar zo sterk behoefte aan erkenning heb ik nog nooit gehad, want zie ik het nu niet allemaal verkeerd? Pak ik zelf nu niet het slachtofferschap op me? Want zoooo erg als hier boven was het nu ook weer niet…

    Dus met dat het me verheldering geeft brengt het ook massa’s aan verwarring.

    Whaaa een id crisis op je 35ste! Wie had dat nou gedacht….

  • Samantha schreef:

    Al een tijdje lees ik over narcisme. Ik heb aardig wat narcisten meegemaakt en nu ben ik het onderzoeken over mijn moeder. Mijn moeder zuigt al mijn energie weg, ze praat altijd over ellende, aan ieder persoon draait ze hetzelfde verhaaltje, ze is agressies, onzeker, altijd draait het om haar!!!!!

    Vroeger, toen ik kind was, vertelde mijn moeder dat ze zelfmoord wou plegen. Eigenlijk sinds 5 jaar oud probeer ik mijn moeder te ‘genezen’. Ik voel me vaak een slecht kind. Ze vergelijkt mij met anderen en geeft mij de schuld van dat ik anders ben. De woorden uit dit artikel ‘uit de schaduw van je moeder stappen’ raakte mij. Naar mij projecteert ze haar eigen ziektebeeld en ze kan erg goed zielig doen.
    Naar mij doet ze lelijk, maar flirt met mijn man en glimlacht naar mijn dochter…
    Ik vind het moeilijk te onderscheiden wie een narcist is en wie niet, maar ik heb een maatstaf ‘een echte narcist zegt nooit sorry’. Mijn moeder heeft verschrikkelijke dingen gedaan en gezegd, maar sorry nooit. In haar ogen klopt het wat ze heeft gedaan en is er dus geen sorry nodig, in haar ogen.
    Ook beloften verbreken en vervolgens agressief reageren als ik er naar vraag.

    Als kind kreeg ik enkel een lang gezicht bij mijn prestaties. Ik presteerde me suf op school, had net geen 10 voor wiskunde op mijn rapport. Als ik vol verwachting mijn rapport liet zien keek ze er leeg naar en gaf het me terug. Ik denk het enig positieve wat ze over mij zegt is dat ik mooi kan zingen, Marja daardoor krijgt ze aandacht van haar familie en kennissen en vrienden, door te praten over mijn zang of over haar kleindochter. Sjee, soms lijkt het wel alsof zij de popujopi uithangt door te vertellen over haar kleindochter. Naar mijn dochter lacht ze, naar mij steken onder water, mij negeren.

    Helaas wonen wij nu in bij mijn moeder. Ik heb het gevoel dat het enige wat haar tegen houdt mij met de grond gelijk te maken (dat doet ze graag; mensen bang maken) is omdat ze bang is om ons te verliezen, met name mijn dochter, haar kleindochter.

    Er zijn ontzettend veel narcisten. Mijn schoonmoeder is een narcist, mijn vader is een narcist (en pedofiel), vrienden en vriendjes die ik had waren narcisten. Door te lezen over narcisme ga je stil staan bij jezelf, het narcisme in jezelf.
    Ieder heeft wat narcisme, maar een echte narcist zegt nooit sorry.

    Aantal jaren geleden kwam een oud verdriet omhoog dat ik nooit had gevoeld of geuit. Mijn moeder zei heel vaak tegen mij: Ik dacht dat ik iets verkeerds deed, maar toen Jeroen werd geboren (mijn broertje) wist ik zeker dat het aan jou lag.
    Ineens 20 jaar later sta je te janken terwijl de woorden herhalen. Ik herinner me, als kind, dat ik verstijfde.
    Mijn moeder vertelt aan anderen ook vaak negatieve verhalen over mij, zoals de eerste keer dat ik gestolen heb, dat ik in de supermarkt krijste, dat ik weigerde voor haar shag te halen, enz. Ik schaam me iedere keer en vraag me af waarom moet je dit verhaal 100000 keren vertellen aan iedereen en iedere keer mij dit gevoel geven?

    Ik haat mijn moeder. Een paar jaar geleden kwam voor het eerst in mij op dat ik wou dat mijn moeder dood was, want dan zou ik stoppen met zorgen maken en lijden. Dan is het eindelijk voorbij. Ik schrok van mezelf, maar door deze gedachten heb ik wel wat losgelaten, namelijk het plaatje van een echte moeder.

    Enkele weken terug was ik in gesprek met mijn moeder. Mijn moeder vertelt een zielig verhaal, met zielige ogen enzo. Ineens zie ik een grijns in haar mondhoeken krullen. Ik vraag ; is dat echt gebeurd? Haar ogen maken zich groot en lang, zielig, en ze knikt op en neer, nog steeds met die geheimelijke grijns. Ik voelde me schudden vanbinnen; speelt mijn moeder nu toneel om slachtofferrol mijn begrip en aandacht op te eisen?
    Regelmatig speelt ze zielig, om bijv onder een afspraak uit te komen. Ze liegt dan iets, verwacht dat anderen dat accepteren en daarna doet ze alsof dit normaal is.
    Ze deed zielig om dit appartement te krijgen, terwijl geen bal waar is wat ze heeft gezegd.

    Toen ik kind (8jr) was dacht mijn moeder mij een lesje te leren; voor de derde keer had ik in mijn broertjes haar geknipt en met grove agressie zette ze mij op een stoel en hakte met een schaar in mijn haar. Mijn lange haar knipte ze kapot. Dit was een soort woedeaanval. ’s Avonds laat knipte ze mijn haar bij, waarschijnlijk omdat ze anders zou schamen voor mij. Ik was bang om naar school te gaan, maar het viel gelukkig mee! Mijn klas reageerde positief. Mijn moeders reactie daarop lachend: Nou! heb ik je haar zo geknipt en vinden anderen het nog leuk ook!

    Zoals eerder gemeld, ik woon nu in bij mijn moeder. Meestal schenk ik geen aandacht aan haar, wanneer ze ‘begint’ roep ik hou op. Mijn man heeft niets in de gaten, dat ze met hem flirt en dat ze negatief is naar mij (steken onder water).

    Ik wantrouw mijn moeder. Lang zat ik in de knoop met dat ik mijn moeder wantrouw, dacht dat mijn eigen gevoel verkeerd was en mijn moeder probeerde dat ook te veranderen, door als het ware vertrouwen te eisen en zeggen dat ik moet stoppen met verwijten (ofwel haar herinneren aan waarom ik dit wantrouwen heb). Nu ik steeds meer van mij afbijt, haar negeer en terugtrek, zie ik mijn herinneringen in een andere kleur, andere filter. Namelijk dat mijn moeder een narcist is. En dat ik nooit de liefde zal krijgen en dat ik langzaamaan stop met accepteren van haar gedrag.
    Zoals gisteren; ik vraag aan haar of ze vaker gaat vragen van mijn man om mijn broertje weg te brengen (2-3 uur van zijn vrije tijd). Ze zegt Nee, ik vraag aan je vader. Ik zeg oke. Vraag ze met al agressie in haar blik; “heeft je man dan meer voor me gedaan?” Ik antwoord ja. Vraagt ze feller Wat dan? Ik antwoord dat weet je zelf (en ik voel me te moe om haar een goed gevoel te geven nu ze weer onzeker wordt). Ze flipt.
    Ik ga er bovenop en vertel haar dat ik een enkele simpele vraag stelde en dat zij het nu weer laat draaien om haar eigen angst en onzekerheid en ik geen zin heb om energie te steken in die negativiteit.

    Ik ben nog niet helemaal ‘wakker’ maar de woede schudt mij uit mijn slaap en tegelijkertijd probeer ik deze emoties te bevriezen. Het is waar dat ieder kind verlangt naar zijn ouders en loyaal is. Jaren geleden werd ik geconfronteerd met mijn vader “is dat wat een echte vader doet?”. Nu wil ik mezelf confronteren “Is dit wat een echte moeder doet?”.
    Ik voel me bang van mijn moeder. Ik herinner me een droom waar ik bang voor haar was, omdat ze een zombie was en ik moest haar grote stukken vlees voeren want anders…. vreesde ik.

  • Pfff schreef:

    Heb het hele artikel gelezen en ben zo verdrietig. 7 Jaren geleden heb ik na een huwelijk van 19 jaar besloten bij mijn narcistische man weg te gaan. Zoveel leed dat hij mij en de kinderen heeft aangedaan.

    Uiteindelijk heeft hij zichzelf van het leven beroofd. Heb me daar ontzettend schuldig over gevoeld. Nu kom ik erachter dat mijn moeder eigenlijk net zo is. Ben zo ontzettend verdrietig, inmiddels is het haar gelukt om een wig te drijven tussen mij en mijn dochter en geeft ze altijd af op mijn zoon.

    Wanneer mijn vader niet meer zo leven dan hoefde ik haar nooit meer te zien. Momenteel is ze boos op mij omdat ik gezegd heb dat ik niets aan haar had. Weet ook niet waarom ik dit type, maar ben er zo klaar mee.

    Ik durf haar vaak dingen niet eens te vertellen omdat ze altijd haar visie geeft en die is totaal anders als die van mij. Dan ben je 45 jaar en bang voor je moeder.

  • >